Terug in Heiloo?

Vanaf dinsdag 9 augustus 2011 zijn wij weer "thuis" in ons huis, op ons vertrouwde adres in Heiloo!!
Als wij de 1e dagen druk zijn met klussen en verhuizen, logeren Tico en Sil een paar dagen bij Opa Ben en Oma Riny. Zij zijn vanaf donderdag a.s. weer thuis.

Stormachtig thuiskomen in Andijk!

Zondag rond het middaguur arriveren Carmen, Rene, Camilla en Daphne in Oudeschild-Texel. We hebben volop stof tot praten; tenslotte hebben we elkaar een hele jaar niet gezien. De dames blijven vervolgens aan boord slapen en varen op maandag mee naar Andijk alwaar ze weer door Rene opgehaald zullen worden.
Tenminste, als we maandag gaan varen want het KNMI voorspelt onstuimig weer.

Rond 7 uur 's ochtends -op maandag- valt de regen nog met bakken uit de hemel en rommelt een forse onweersbui met bliksem over het eiland. Volgens de buienradar krijgen we rond 10.00 uur opklaringen, precies het tijdstip dat wij willen losgooien.

Onder donkergrijze dreigende wolken varen we Waddenhaven Texel uit en zeilen we met een dubbelgereefd grootzeil richting de sluizen van Den Oever. Achter ons zie we de opklaringen -blauwe lucht- ons inhalen. Op het wad waait het zo'n windkracht 4 uit het zuidwesten.

Bij de sluizen van Den Oever is het lekker rustig en na een kwartiertje wachten kunnen we door de brug naar de sluis. Weer een kwartiertje later varen we van zout naar zoet water; we zijn weer op het IJsselmeer. Inmiddels waait er een straffe windkracht 5, nog steeds ZW. Met wederom dubbelgereefd grootzeil scheuren we over glad water (hoger wal dus haast geen golven) met een krappe 10 knopen richting onze eindbestemming, jachthaven Andijk. Onze opstappers (Carmen, Camilla en Daphne) genieten van het relaxte en tegelijkertijd sportieve zeilen en hebben geen enkel last van katterigheid of zeeziekte. Onderweg heb ik sms-contact met buur(oppas)meisje Rianne die deze zomer dekmatroos is op de bruine vloot. Het blijkt dat we elkaar in de buurt van Den Oever op een half uur na net gemist hebben. Rond 2 uur zijn we bij Andijk aangekomen en er giert inmiddels een dikke windkracht 6 door het want . We worden onze vertrouwde ligplaats ingeblazen! De zon heeft plaatsgemaakt voor dikke bewolking en dreigende regen. Op de steiger staat Opa Ben te zwaaien en komt Oma Riny in de gele Fiat Panda luid toeterend aan rijden. Even later schuift ook Rene bij het gezelschap aan. Na thee en taart gaat ieder weer zijns weegs en blijven Coos en ik aan boord achter, met de bus van Opa Ben zodat we een vervoermiddel hebben om morgen mee naar Heiloo te komen. Tico en Sil gaan mee naar De Rijp.

In plaats van achter over leunen en de afgelopen 392 dagen de revu te laten passeren, gaan Coos en ik als dollen aan de slag. In no time is het busje van Opa Ben volgeladen met stinkend beddengoed, zijn de kledingkasten in IKEA-tassen gepropt, hebben we alle schoenen bij elkaar gezocht, schuiven we 4 vuilniszakken met knuffels van Sil in de auto, zitten alle laptops, netbooks, oplaadsnoertjes, satelliettelefoon, etc. in een kratje en doen we de inhoud van de voorraadkasten in boodschappenshoppers. Kortom, voordat wij aan het avondeten zitten, is de boot meer dan half uitgeruimd en wijst er binnen nog maar weinig op een wereldreizende zeilboot. Het lijkt er meer op of we terug zijn gekomen van een 4 weken durende zomervakantie. En eigenlijk voelt het nu ook nog wel zo, alsof we terugkomen van een korte vakantie... Is dat gek? Verandert dat als we in Heiloo zijn? Geen idee, we gaan het wel beleven.

Sil op de fiets!

Tico met grote nicht Camilla

PS: met dank aan de iPhone-foto's van Carmen/Daphne/Camilla .... ons fototoestel en usb-kabeltje zijn al opgeruimd....

Maandag 8 augustus 2011, SeaMotions terug in de thuishaven!

Maandag 8 augustus 2011 in de loop van de middag verwachten we na 392 dagen zeilend reizen onze thuishaven in Andijk binnen te lopen en de SeaMotions op onze vertrouwde ligplaats aan te meren.

Slibltong, fietsen en de HEMA

Op vrijdagochtend liggen we aanvankelijk in de gemeentehaven langszij een binnenvaartschip, een soort schelpenboot. Ze happeren schelpen van de bodem en "wassen/spoelen" deze in een grote bak aan boord waarna de schelpen in 1mtr3zakken gedaan worden voor de verkoop aan de tussenhandel. Het gehele gezin van deze schelpenboot gaat om 9 uur 's morgens -als wij nog aan de Hollandse temperatuur van zo'n 18 graden moeten wennen- in hun privebad zwemmen, te weten die grote, vierkante bak met zeewater (10 x 10 meter). Brrrr, koud.

We hebben contact met de havenmeester; zij verwacht dat er halverwege de ochtend wel een mooie steigerplek voor ons vrij zal komen. Ondertussen horen we vanaf de kant een welbekend YOEHOE, oftewel Oma Wil en Opa Jan zijn gearriveerd! Na ruim een jaar zien we elkaar weer en horen we vertrouwde kreten als: "wat zijn de kinderen groot geworden" en "meis, je bent wel grijs geworden". Omdat de klim over een het binnenvaartschip iets teveel vergt van de lenigheid van Oma Wil, wandelen zij alvast met Tico en Sil naar de speeltuin van de jachthaven. Wij volgen met de boot, want Berna (de havenmeester) heeft groen licht gegeven; ze vaart voor ons uit met de rubberboot de jachthaven in.

Achterin de jachthaven parkeren we onze boot aan een prachtige vrije plek langs de steiger en klimmen Opa Jan en Oma Wil aan boord voor koffie, meegebrachte soesjes en er worden volop kadootjes uitgedeeld.
's Middags gaan de oudste en jongste generatie met elkaar op stap (Ecomare en bitterballen eten op een terras in Den Burg), maken wij schoon schip en doen we een powernap zodat we weer fris en fruitig zijn voor het avondprogramma. Nou ja, fris en fruitig gaat voor mij niet helemaal op ... ik ben snipverkouden en functioneer bij de gratie van paracetamol en neusspray.

's Avonds gaan we namelijk, belofte 1 aan Tico en Sil, eten bij 't Pakhuus; ze verheugen zich al weken op slibtong. Ze (we) smullen ervan en Oma Wil verlekkert zich aan Texels lam.

Belofte 2 wordt op zaterdagochtend ingelost. Na het ontbijt gaat Coos met Tico en Sil namelijk fietsen huren. De hele ochtend zien we Sil blij langs de jachthaven heen en weer fietsen. En voor koffie drinken met Opa Jan en Oma Wil hebben ze ook geen tijd, want er moet gefietst worden. Als Opa en Oma weer vertrokken zijn, gaan we met z'n vieren op de fiets naar Den Burg. Halverwege moeten we schuilen vanwege een wolkbreuk. Wat een regen ... maar heel koud is het gelukkig niet. In Den Burg lopen we door de gezellige winkelstraatjes en haal ik mij mijn hart op in de HEMA!

Vanavond hebben we een rustig avondje en morgen krijgen we opnieuw bezoek: Carmen (zus Coos), Rene, Camilla en Daphne komen gezellig op bezoek. De dames van dit gezelschap varen vervolgens maandag met ons mee naar onze thuishaven in Andijk. En dan zijn we echt bijna thuis.

AANGEKOMEN op Texel!

Veel sneller dan verwacht komen we vandaag (5/8) aan op Texel. Exact 23 uur na vertrek hebben we 185 mijl afgelegd. Een supersnelle (laatste) oversteek dus.

Bij vertrek van the Swale varieert de lucht van lichtgrijs tot donkergrijs en dat blijft de hele dag zo. Niks aan. We hijsen we de gennaker maar al na een paar uurtjes moeten we deze inrollen omdat de wind verder aantrekt. En het begint te regenen; het kan niet Hollandser. Heel geleidelijk gaat het steeds iets harder waaien en scheuren we over de (nog) vlakke zee. Stroom mee doen we geregeld 11-12-13 knopen. De zee bouwt zich op en zo nu en dan surfen we op topsnelheid. Stroom tegen varen we nog steeds 8-9 knopen. In de namiddag trekken we het 1e rif in het grootzeil. Net voordat het donker wordt een 2e en rollen we de fok een beetje in. We blijven snel varen.
Om ons heen is het een brei van lichtjes: vissersboten, vrachtschepen, boortorens en anderssoortige lichtplatforms midden in op de Noordzee.

Anders dan normaal loop ik de 1e wacht. Dit omdat ik al een gezondheidsslaap gedaan heb van 18.00 - 20.00 uur. Want terugkeer in de maatschappij gaat niet zonder kleerscheuren op gezondheidsvlak.Waren Tico en Sil de laatste dag in Londen al snipverkouden, hoesterig en koortsig, nu ben ik aan de beurt.
's Ochtends snuf ik wat, 's middags zit mijn neus vol en 's avonds heb ik een griephoofd. Met paracetamol probeer ik het "wattengevoel" in mijn hoofd te temperen, hetgeen slechts heel beperkt lukt. Om 24.00 uur maak ik Coos wakker en duik ik mijn bed in. Om 03.30 uur rol ik er met een gevoel niet geslapen te hebben weer uit en voeg ik me bij de kapitein. Tegen de stroom in gaan we door het Marsdiep op weg naar Oudeschild waar we om half 6 een bomvolle Waddenhaven binnenvaren. En vervolgens direct weer uitvaren. Achterin de jachthaven, waar de grotere schepen moeten liggen, ligt het al 5-dik. Als alternatief parkeren we de boot in de vissershaven langszij een binnenvaartschip. En we hopen dat deze ochtend maar veel zeilboten op weg gaan naar een andere bestemming, zodat er voor ons een mooie ligplaats ontstaat.

Ja ja, we zijn weer in Nederland!! Gek hoor en het voelt nog heel onwerkelijk. Later vandaag verandert dat gevoel vast; dan komen Opa Jan en Oma Wil en gaan we met z'n allen lekker slibtong eten in 't Pakhuus.

To be continued!

Life live to the max!

Wat een fantastische week in Londen! Wat een bruisende stad, wat is er veel te zien en te doen. En vanuit St.Katherine’s Dock zit je echt in het hart van alles. Het openbaar vervoer is goed geregeld, er zijn volop leuke eettentjes en koffiebars. Elke dag kun je wel een andere markt bezoeken: wij zien Covent Garden en krijgen volop straattheater als kado erbij, Greenwhich Market met bij de ingang overheerlijk geurende eetstalletjes variërend (Portugees, Thais, Vietnamees, Italiaans en nog veel meer). De winkelstraat Oxford Street is enorm met alle flagshipstores zoals H&M, Zara, Mango, Nike en nog veel meer. De musea zijn gratis, groots en geweldig. De rondleiding door het house of Parliaments is interessant: de politiek staat bol van de rituelen en tradities van eeuwen geleden.

Attracties als Londen Eye, the Londen Dungeon, Madame Tussaud, een musical hebben wij aan ons voorbij laten gaan: de rijen waren ons veel te lang. Juli en augustus zijn de topmaanden voor wat betreft toerisme in Londen en dat was vooral in het weekend te merken. Het is heel lang geleden dat wij zoveel mensen op zo weinig mtr2 bij elkaar hadden gezien: fascinerend. Volgend jaar verwachten ze, vanwege de Olympische Spelen, een verdubbeling van het aantal toeristen in de stad. Dan moet je hier volgens mij niet willen zijn.
Nadat we allerhande kunstwerken bewonderd hebben, drinken we afternoon tea op de riante binnenplaats van de Victoria & Albert Gallery: de fontein in het midden wordt met dit warme, zonnige weer door de locals met jonge kinderen vooral als zwempoel gebruikt. We lopen voorbij Harrods en schuiven naar binnen bij Harvey Nicols. We browsen over elke verdieping en verschillen van mening over welke designjurkjes mooi, leuk, lelijk zijn. En op de 5th floor strijken we neer en eten we sushi; geweldig dat bij Tico en Sil de nieuwsgierigheid het wint van “wat de boer niet kent dat eet ie niet”. We smullen van onbekende, maar lekkere hapjes. Tussen al deze bedrijven door (lees: ’s ochtends om 08.00 uur) ga ik nog een keer hardlopen langs de rivier: vanaf de Tower Bridge tot voorbij Westminster Bridge en weer terug. Met mij lopen er veel hardlopers langs de riverside, waaronder een groot aantal met rugzak op de rug. Hardlopend naar het werk met kantoor-outfit in je rugzakje?

Zo zijn de dagen in Londen: life live to the max!!

Deze ochtend, om 06.00 uur, gaan we via de sluis de Thames weer op en varen we met de ebstroom richting Queenborough. Tegelijk met ons vertrekt een ons bekend schip uit de jachthaven, namelijk de GreenSaga. (Harm/Michaela: de nieuwe eigenaren zijn nog steeds erg blij met hun boot! )

Onderweg besluiten we het naargeestige oord Queenborough links te laten liggen en –buitenom- door te varen naar The Swale en een mooringboei op te pakken bij Harty Ferry. Zo gezegd, zo gedaan.

Met de bijboot gaan we naar de “causeway”, een verhard pad (helling) dat het water in loopt waar trailerbare bootjes in en uit het water gehaald kunnen worden. We parkeren onze dinghy bovenaan en maken een wandeling door The Oare Marshes, onder de vogelaars een populair (drassig) natuurgebied en deze vogelaars komen we bepakt met verrekijkers op standaard en fotocamera's –naast vogels- dan ook volop tegen.

We belanden bij een heel klein, heel oud kerkje en daar vandaan hebben we uitzicht over de kreek The Oare en kunnen we zelfs de Priscilla van Elyn en Nico in de verte zien liggen.

Morgenochtend (4/8) is het wederom vroeg dag; dan vertrekken we voor de 200 mijl naar Texel alwaar we vrijdag(na)middag denken aan te komen.

To be continued!

.

Nog meer Londen!

Al dagen sjouwen we door deze geweldige, drukke, hippe, leuke, grote stad. We kijken onze ogen uit. We browsen met metro, dubbeldecker, hop on-hop off bus, taxi, Thames Clipper naar verschillende bezienswaardigheden. Denk aan: Historic Museum, Big Ben, House of Parliaments, Westminster Abbey, Buckingham Palace, Greenwich -Meridian Line, Tower Bridge, Londen Eye, St. James Parc, O2, Picadilly Circus, Covent Garden. Inge, Tico en ik shoppen in Oxford Street. Coos bezoekt het Design  Museum en Tate Museum. In het weekend is het zo druk dat we ons op een 3 dagen durende Koninginnedag wanen, op het Leidseplein in Amsterdam ... zoveel mensen ... overal rijen ..... waar we niet in gaan staan (we zien dus niet alles van binnen). We lunchen in het park, we eten dim sum bij de jachthaven, Ben kookt zijn beroemde bami aan boord en 's nachts vallen we allemaal in een comatueuze slaap.

Hier een paar foto's; via het rechterkader kom je in het webalbum.