Op weg naar de Azoren (9)

Het hele wachtschema ligt overhoop en op de ochtend van dag 9 gaat Coos na een slapeloze nacht om half 6 eindelijk naar bed. Ik houd de wacht. Wegens gebrek aan wind hebben we even daarvoor het grootzeil gestreken en varen we op de motor het ochtendgloren binnen.
Na slechts 2 uurtjes slaap is Coos weer up and running en gaat ie aan de slag met de uitdaging rondom het zenden en ontvangen van de weerkaarten. Moonrise en Angel Louis hebben nog tips doorgegeven via het radionet. Coos is Coos niet als hij dit probleem niet weet op te lossen en met behulp van een workaround via laptop 3 hebben we einde ochtend een vers weerbericht op het beeldscherm. Heerlijk, zo'n man die alles kan! Terug in Nederland ga ik een standbeeld voor mijn held en hoop in bange dagen oprichten.

Inmiddels is er een klein beetje wind, recht van achteren en net genoeg om op gennaker en fok te gaan zeilen. De zee is rustig en we glijden comfortabel richting bestemming. De zon schijnt de hele dag, geen wolkje te zien. Het leven is weer goed!
's Middags trekken we onze Iridium satelliettelefoon uit de "kooi van Faraday". Deze vooroorlogse satelliettelefoon is minstens 10 jaar oud, ouderwets groot en zwaar en zou niet misstaan in een James Bond film uit de jaren 80. Maar hij doet het, je kunt er overal ter wereld mee bellen. We verrassen we de opa's en oma's met een telefoontje vanaf de oceaan. Zowel zij als wij vinden het fijn om elkaar even te spreken.
En we vieren het feit dat we inmiddels over de helft zijn: met zelfgebakken citroentaart met perzik.
Aan boord "werken" we met 2 tijdzones: lokale tijd en utc. Nu we nu een oceaan oversteken richting Europa gaan we vooruit in de tijd. Oftewel, elke 15 graden westerlengte zetten we de "lokale tijd" een uur vooruit (om te voorkomen dat het bijv. 's nachts om 3 uur al licht wordt). De utc-tijd verandert niet. Zo'n eerste dag in een veranderde tijd is wennen. We raken in de war met de tijden van de radionetjes (Dutch radionet en Herb). Zo zitten we vanmiddag om half 5 "nieuwe tijd" klaar voor Herb maar blijft het ijzig stil op de ssb .... oh ja, dat moet half 6 "nieuwe tijd" zijn.
Voor de radio-amateurs:
Dutch radionet doen we om 11.00 en 23.00 UTC op 7192khz LSB
Herb begint om 19.30 UTC op 12359khz USB
Nog af te leggen afstand (om 05.00 uur lokale tijd): 604 mijl

Op weg naar de Azoren (8)

Dag 8 is donderdag-dipdag. Hoewel... de dag begint prima.
Rond 09.00 uur trekt de wind een beetje aan en kan de motor uit. Op grootzeil en gennaker is het ondanks de zwiepgolven van opzij prima varen. Ik stort me op het bakken van brood. Halverwege dit proces moet ik het eindresultaat bijstellen: het deeg is namelijk niet gerezen. Als alternatief maak ik er pizzabroodjes voor de lunch van. Een 2e deeg, met daarin iets meer gist, doet het beter en daarmee is het ontbijt voor de volgende ochtend direct klaar.
Dan de dip: in de namiddag hebben we de eerste bummer te pakken. We krijgen een foutmelding als we de weerkaart via de ssb willen binnenhalen. Vervolgens is Coos is bijna de gehele avond bezig om dit op te lossen. Helaas vooralsnog zonder succes. Probleem zit 'm niet in modem, serial port, connectie ssb of laptop, maar lijkt te maken te hebben met een "bug" in een nog te ontvangen bericht welke klaarstaat op een server. To be continued.
De 2e bummer hebben we 's avonds en 's nachts als we onophoudelijk worden getrakteerd op een heuse lichtshow. Niet van een prachtige maan die voor ons de weg naar de Azoren verlicht. Nee, bliksem! Voor ons, achter ons, naast ons! Uit voorzorg gaan laptop, netbook, satelliettelefoon en iPhone in de oven en trekken we de marifoonantenne er uit. Deze bliksem houden we de hele nacht met af en toe een forse regenbui en windshift erbij. We zigzaggen tussen de ergste buien door. Coos slaapt niet en ik nauwelijks.
Nee, ik vind het even niet zo leuk op deze grote plas water. Eigenlijk zou ik nu veel liever in de file op de A9 naar Amsterdam willen staan, ofzo.
Tot slot: om deze iets minder sprankelende update nog een beetje leuk te maken, hieronder de limerick van Tico:

Er was eens een haai
die woonde in een grote baai
daar zwom heel veel vis
alleen hapte de haai steeds mis
Dat was niet zo fraai

Nog af te leggen afstand (om 06.00 uur lokale tijd): 719 mijl

Laatste update: probleem met de foutmeldingen met de SSB email is voorlopig met een ' workaround ' opgelost. Tijdelijk gebruiken we een nieuwe callsign voor de Winlink mail. Opluchting dat we weer weerkaarten kunnen ophalen!

Op weg naar de Azoren (8)

Dag 8 is donderdag-dipdag. Hoewel... de dag begint prima.
Rond 09.00 uur trekt de wind een beetje aan en kan de motor uit. Op grootzeil en gennaker is het ondanks de zwiepgolven van opzij prima varen. Ik stort me op het bakken van brood. Halverwege dit proces moet ik het eindresultaat bijstellen: het deeg is namelijk niet gerezen. Als alternatief maak ik er pizzabroodjes voor de lunch van. Een 2e deeg, met daarin iets meer gist, doet het beter en daarmee is het ontbijt voor de volgende ochtend direct klaar.
Dan de dip: in de namiddag hebben we de eerste bummer te pakken. We krijgen een foutmelding als we de weerkaart via de ssb willen binnenhalen. Vervolgens is Coos is bijna de gehele avond bezig om dit op te lossen. Helaas vooralsnog zonder succes. Probleem zit 'm niet in modem, serial port, connectie ssb of laptop, maar lijkt te maken te hebben met een "bug" in een nog te ontvangen bericht welke klaarstaat op een server. To be continued.
De 2e bummer hebben we 's avonds en 's nachts als we onophoudelijk worden getrakteerd op een heuse lichtshow. Niet van een prachtige maan die voor ons de weg naar de Azoren verlicht. Nee, bliksem! Voor ons, achter ons, naast ons! Uit voorzorg gaan laptop, netbook, satelliettelefoon en iPhone in de oven en trekken we de marifoonantenne er uit. Deze bliksem houden we de hele nacht met af en toe een forse regenbui en windshift erbij. We zigzaggen tussen de ergste buien door. Coos slaapt niet en ik nauwelijks.
Nee, ik vind het even niet zo leuk op deze grote plas water. Eigenlijk zou ik nu veel liever in de file op de A9 naar Amsterdam willen staan, ofzo.
Tot slot: om deze iets minder sprankelende update nog een beetje leuk te maken, hieronder de limerick van Tico:

Er was eens een haai
die woonde in een grote baai
daar zwom heel veel vis
alleen hapte de haai steeds mis
Dat was niet zo fraai

Nog af te leggen afstand (om 06.00 uur lokale tijd): 719 mijl

Op weg naar de Azoren (8)

Dag 8 is donderdag-dipdag. Hoewel... de dag begint prima.
Rond 09.00 uur trekt de wind een beetje aan en kan de motor uit. Op grootzeil en gennaker is het ondanks de zwiepgolven van opzij prima varen. Ik stort me op het bakken van brood. Halverwege dit proces moet ik het eindresultaat bijstellen: het deeg is namelijk niet gerezen. Als alternatief maak ik er pizzabroodjes voor de lunch van. Een 2e deeg, met daarin iets meer gist, doet het beter en daarmee is het ontbijt voor de volgende ochtend direct klaar.
Dan de dip: in de namiddag hebben we de eerste bummer te pakken. We krijgen een foutmelding als we de weerkaart via de ssb willen binnenhalen. Vervolgens is Coos is bijna de gehele avond bezig om dit op te lossen. Helaas vooralsnog zonder succes. Probleem zit 'm niet in modem, serial port, connectie ssb of laptop, maar lijkt te maken te hebben met een "bug" in een nog te ontvangen bericht welke klaarstaat op een server. To be continued.
De 2e bummer hebben we 's avonds en 's nachts als we onophoudelijk worden getrakteerd op een heuse lichtshow. Niet van een prachtige maan die voor ons de weg naar de Azoren verlicht. Nee, bliksem! Voor ons, achter ons, naast ons! Uit voorzorg gaan laptop, netbook, satelliettelefoon en iPhone in de oven en trekken we de marifoonantenne er uit. Deze bliksem houden we de hele nacht met af en toe een forse regenbui en windshift erbij. We zigzaggen tussen de ergste buien door. Coos slaapt niet en ik nauwelijks.
Nee, ik vind het even niet zo leuk op deze grote plas water. Eigenlijk zou ik nu veel liever in de file op de A9 naar Amsterdam willen staan, ofzo.
Tot slot: om deze iets minder sprankelende update nog een beetje leuk te maken, hieronder de limerick van Tico:

Er was eens een haai
die woonde in een grote baai
daar zwom heel veel vis
alleen hapte de haai steeds mis
Dat was niet zo fraai

Nog af te leggen afstand (om 06.00 uur lokale tijd): 719 mijl

Op weg naar de Azoren (8)

Dag 8 is donderdag-dipdag. Hoewel... de dag begint prima.
Rond 09.00 uur trekt de wind een beetje aan en kan de motor uit. Op grootzeil en gennaker is het ondanks de zwiepgolven van opzij prima varen. Ik stort me op het bakken van brood. Halverwege dit proces moet ik het eindresultaat bijstellen: het deeg is namelijk niet gerezen. Als alternatief maak ik er pizzabroodjes voor de lunch van. Een 2e deeg, met daarin iets meer gist, doet het beter en daarmee is het ontbijt voor de volgende ochtend direct klaar.
Dan de dip: in de namiddag hebben we de eerste bummer te pakken. We krijgen een foutmelding als we de weerkaart via de ssb willen binnenhalen. Vervolgens is Coos is bijna de gehele avond bezig om dit op te lossen. Helaas vooralsnog zonder succes. Probleem zit 'm niet in modem, serial port, connectie ssb of laptop, maar lijkt te maken te hebben met een "bug" in een nog te ontvangen bericht welke klaarstaat op een server. To be continued.
De 2e bummer hebben we 's avonds en 's nachts als we onophoudelijk worden getrakteerd op een heuse lichtshow. Niet van een prachtige maan die voor ons de weg naar de Azoren verlicht. Nee, bliksem! Voor ons, achter ons, naast ons! Uit voorzorg gaan laptop, netbook, satelliettelefoon en iPhone in de oven en trekken we de marifoonantenne er uit. Deze bliksem houden we de hele nacht met af en toe een forse regenbui en windshift erbij. We zigzaggen tussen de ergste buien door. Coos slaapt niet en ik nauwelijks.
Nee, ik vind het even niet zo leuk op deze grote plas water. Eigenlijk zou ik nu veel liever in de file op de A9 naar Amsterdam willen staan, ofzo.
Tot slot: om deze iets minder sprankelende update nog een beetje leuk te maken, hieronder de limerick van Tico:

Er was eens een haai
die woonde in een grote baai
daar zwom heel veel vis
alleen hapte de haai steeds mis
Dat was niet zo fraai

Nog af te leggen afstand (om 06.00 uur lokale tijd): 719 mijl

Op weg naar de Azoren (7)

Ook op dag 7 kunnen we ook goed zeilen. Maar het is ook een dag van squalls. En dat resulteert is veel zeilwisselingen: het is voortdurend stuivertje wisselen tussen gennaker en fok. Ik heb er spierpijn (en spierballen) van.
Gedurende de dag lopen we 3 schepen voorbij en we liggen nu vooraan de groep van de bij het radionetje aangesloten boten. Tijdens dat radionetje kondigt Marcel 's ochtends een limerick contest aan. 's Avonds laat elke boot zijn/haar poëtische kwaliteiten horen volgens het rijmschema AA-BB-A. Vervolgens geven we elkaar punten en komt er een winnaar uit de bus. Hilarische momenten op de SSB! De winnende limerick gaat als volgt:
A dozen of boats are out in the wet
none of them has access to the internet
So, how do they know
where they should go?
don't worry, just join the Dutch radionet
En deze komt uit de koker van .... Coos! En dan laten we maar in het midden of er "politieke" punten gegeven zijn, haha!
Verder is het woensdag-wasdag. We gaan allemaal onder een -warme- douche. Zalig! "Thuis" denken we niet na over douchen, dat doe je gewoon elke ochtend/avond, maar aan boord en vooral tijdens zo'n lange oversteek is dat verre van vanzelfsprekend. Sterker nog, het is een grote luxe. Er zijn boten die vanuit een strikt waterbeleid (zonder watermaker dus) tijdens zo'n oversteek genoegen moeten nemen met een washand-wasbeurt achter het aanrecht. Wij hebben gelukkig wel een watermaker en permitteren ons dus elke paar dagen een warme douche.
We eten pannenkoeken voor ontbijt, zelfgebakken bolletjes voor lunch en 's avonds gebakken aardappeltjes-vlees-groente. Bij vertrek uit Bermuda hebben we de ijskast volgepropt met verse groenten en daar eten we elke dag heerlijk van. Alleen de komkommers pasten er niet meer bij in de ijskast en deze hebben we op een koele, donkere plek bewaard. Maar helaas vonden ze dat niet goed genoeg en waren ze na een paar dagen al getransformeerd in schimmelende snotkommers.
's Avonds kakt de wind helemaal in en moet de motor bij. Omdat we nog wel een zeegang hebben, klapt en zwiept het grootzeil dat het een lieve lust is. En voor 1x zijn we te lui om het zeil midden in de nacht te gaan laten zakken. Dus oren maar dicht en negeren ....
Nog af te leggen afstand (om 04.00 uur lokale tijd): 872 mijl
PS: hartelijke felicitaties voor Annemarie!! Hoop dat je je verjaardag weer met een wijntje in de tuin hebt kunnen vieren. En Paul, ook aan jou hebben we 1 juni jl. gedacht .... alsnog gefeliciteerd!

Op weg naar de Azoren (6)

Op dag 6 kunnen we heerlijk zeilen. In de loop van de dag trekt de wind aan tot ZW 20-25 knopen en met volle zeilen varen we geregeld 10 knopen. En met deze snelheden lopen we snel in op de Moonrise en Vivente. Sterker nog: aan het einde van de dag lijkt het wel een Meet&Greet op 34noorderbreedte en 52westerlengte: Gateway, Vivente, Moonrise, Angel Louise en wij zijn afwisselend zo goed als in zichtafstand cq marifoonbereik van elkaar. Op deze grote blauwe plas staan we inmiddels bekend als de Hollandse Expeditie en onder die noemer worden we even later opgeroepen door nog weer een andere Nederlandse zeilboot, de Pjotter, een Breehoorn 44 die ook onderweg is naar de Azoren.

Overigens varen we nog niet de rhumbline (rechtstreekse koers) naar de Azoren; ten noorden van 35N is de komende dagen minder wind dan rond 34N. Daarom varen we, in elk geval tot vrijdag, pal oost i.p.v. noordoost (= rechtstreeks richting bestemming). Dit is een beetje omvaren, maar als we dat zeilend kunnen doen, is dat minder vervelend dan in windstilte moeten motoren.
Het radionetje is trouwens een groot succes: elke dag meldt zich wel een nieuwe boot aan. Naast het inventarisen van ieders positie heeft Marcel elke dag een verrassende vraag aan iedereen: kon je gisteren nog je "highlight of the day" met de groep delen, vandaag draaide het om "the most amazing animal of the day". En dit alles met als toepasselijk achtergrondgeluid: een loeiende koe. Te grappig, althans wel als je midden op de oceaan zit. Coos (bijnaam Little Herb) neemt 2 x per dag het weerbulletin weer voor zijn rekening wat veel waardering ondervindt bij de andere boten
Aan boord gaat verder alles z'n gangetje. Ik vind het opvallend hoe relaxed we met z'n viertjes de dagen beleven. 's Ochtends zijn we allemaal lui: na het ontbijt, rond half 10/10 uur, gaat Coos nog een paar uur slapen. Tico en Sil gaan spelen (Kapla, DS-en, tekenen) en ik lees een boek.
's Middags komen we tot leven en doen we wat aan school. Als het Herb-tijd is, eten we ons avondeten en daarna draaien we in onze "huisbioscoop" een film. Voordat het radionetje om 21.00 uur begint, haalt Coos de laatste weerkaart binnen. Dat is ook het tijdstip dat Tico, Sil en ik naar bed gaan. Coos doet de 1e wacht. Van 01.00 - 05.00 uur is het vervolgens mijn wachtbeurt.
Nog af te leggen afstand (om 04.00 uur lokale tijd): 1046 mijl